فخری قربانی فر

جواب: اول باید بفهمید چرا دروغ می‌گه. دلایل رایج شامل ترس از تنبیه، جلب توجه، تقلید از بزرگترها یا توی بچه‌های کوچیک‌تر، قوه تخیل قویه که مرز بین واقعیت و خیال رو تشخیص نمی‌دن . اگه بچه زیر ۳ ساله، حساسیت نشون ندید چون درکی از دروغ نداره. برای بچه‌های بزرگ‌تر، فضای امن و بدون ترس ایجاد کنید تا راحت حقیقت رو بگه . به جای برچسب زدن "دروغگو"، درباره رفتارش حرف بزنید و تشویقش کنید که راست بگه، حتی وقتی کار اشتباهی کرده.

جواب: اول اینو بدونید که ممنوع کردن کامل گوشی معمولاً جواب نمی‌ده و حتی می‌تونه مقاومتش رو بیشتر کنه . بهترین کار اینه که بفهمید چرا اینقدر جذب فضای مجازی شده - آیا داره نیاز به سرگرمی، ارتباط یا فرار از استرس رو برطرف می‌کنه؟ . بعد قوانین واضح و منطقی برای زمان استفاده بذارید و خودتون هم الگو باشید . جایگزین‌های لذت‌بخش مثل ورزش، بازی خانوادگی و فعالیت‌های هنری رو جایگزین کنید . برای بچه‌های زیر 6 سال، حداکثر یک ساعت در روز و برای 6 تا 12 سال حداکثر سه ساعت توصیه می‌شه .

جواب: امتناع از مدرسه معمولاً ریشه در اضطراب جدایی، ترس از محیط یا مشکلات با معلم و همکلاسی‌ها داره . اول با آرامش با خودش حرف بزنید و ببینید چه چیزی توی مدرسه آزارش می‌ده. زور و اجبار معمولاً نتیجه عکس می‌ده. اگه مشکل اضطراب جداییه، جدایی تدریجی و بازی‌درمانی خیلی مؤثره . مهمه که با مشاور مدرسه و معلمش هم هماهنگ باشید. اگه بعد از یک ماه مشکل ادامه داشت، حتماً به روانشناس کودک مراجعه کنید.

جواب: اول از همه، بدونید که شما تنها نیستید و این رفتار توی بچه‌ها شایعه. مهم‌ترین نکته اینه که توی اون لحظه شما هم عصبانی نشید و داد نزنید، چون بچه‌ها از ما الگو می‌گیرن . به جای گفتن "همین حالا بس کن!"، می‌تونید بگید "می‌دونم عصبانی‌ای، ولی اجازه نداری کسی رو بزنی. بیا با هم آروم بشیم." . بعد از اینکه آروم شد، درباره احساسش باهاش حرف بزنید و راه‌های جایگزین مثل نقاشی کردن یا ورزش کردن رو یادش بدید . اگه این رفتارها ادامه‌دار شد، مشاوره تخصصی خیلی می‌تونه کمک کنه.

جواب: بله، صد در صد. رازداری یه اصل مهم توی مشاوره‌ست و هیچی بیرون از اون اتاق نمی‌ره. فقط یه استثنا داره اونم وقتی که خطری بچه یا یکی دیگه رو تهدید کنه، مثلاً خودآزاری یا آزار دیدن. اون موقع مشاور موظفِ که برای امنیتش کاری بکنه و معمولاً اول با شما هماهنگ می‌کنه. بهتره از همون جلسه اول این موضوع رو برای بچه‌تون شفاف کنید تا با خیال راحت حرف بزنه و حس امنیت کنه.

جواب: بستگی داره بچه‌تون چند سالشه و موضوع چیه. اگه بچه کوچیکه (زیر 7 سال)، معمولاً شما هم یه بخشی از جلسه هستید یا مشاور جداگانه با شما حرف می‌زنه. ولی اگه نوجوانه، اولا مشاور ابتدا با نوجوان صحبت می کنه؛ جلسه‌هاش خصوصی می‌مونه تا بتونه راحت حرف بزنه و به مشاور اعتماد کنه. البته هر چند وقت یه بار با شما هم جلسه می‌گذارن که هماهنگ باشید. چون رازداری برای نوجوونا خیلی مهمه، این کار باعث می‌شه راحت‌تر مسائل خودشون رو با مشاور در میون بگذارن.

جواب: هر جلسه حدود 45 دقیقه تا یه ساعته. اینکه چند جلسه لازم باشه بستگی داره به اینکه مشکل چیه، بچه چند سالشه و شما چقدر همراهی می‌کنید. بعضی مشکل‌ها با 4-5 جلسه حل می‌شن، بعضی‌ها هم ممکنه چند ماه طول بکشه. توی جلسه اول مشاور یه ارزیابی می‌کنه و بهتون می‌گه تقریباً چقدر وقت لازمه. پس نگران نباشید، از قبل همه چیز مشخص می‌شه.

جواب: ببینید، بعضی علامت‌ها هستن که می‌گن "یه چیزی اینجا درست نیست". مثلاً خواب یا غذاش عوض شده، درساش افت کرده، یهو گوشه‌گیر شده، مدام عصبانیه یا می‌ترسه، از چیزایی که قبلاً دوست داشت فاصله گرفته، یا حتی به خودش آسیب می‌زنه. اگه این حالتا بیشتر از دو هفته طول کشید و داشت زندگیش رو بهم می‌ریزه، دیگه وقتشه بیاید. راستی لازم نیست صبر کنید کار به جاهای باریک بکشه، برای پیشگیری هم می‌تونید بیاید. همین که نگرانید، کافیه.

جواب: خب، بچه‌ها و نوجوونا مثل ما بزرگترا بلد نیستن بشینن حرف بزنن و بگن چی توی دلشونه! برای همین مشاور با بازی، نقاشی، قصه و اینجور چیزا وارد دنیای بچه‌ها می‌شه. یعنی به جای اینکه فقط حرف بزنن، بازی می‌کنن و مشاور از وسط همون بازی می‌فهمه چی توی دلشه. یه چیز دیگه هم اینکه شما به عنوان پدر و مادر هم بخشی از این مسیر هستید و مشاور به شما هم راهنمایی می‌ده که خونه چطور رفتار کنید.