فرشته سبحانی

کمی اضطراب در بعضی موقعیت‌ها برای کودکان طبیعی است؛ مثلاً روزهای اول مدرسه یا جدا شدن از والدین. اما اگر اضطراب شدید و مداوم باشد و روی خواب، مدرسه، بازی، روابط یا زندگی روزمره کودک تأثیر بگذارد، بهتر است جدی گرفته شود. در این شرایط ارزیابی تخصصی کمک می‌کند بفهمیم دقیقاً چه چیزی باعث اضطراب شده و چه روشی برای کمک به کودک مناسب‌تر است.

همیشه نه. بعضی از رفتارهای بیش‌فعالی و تکانشگری ممکن است با افزایش سن کمتر شوند، اما اگر کودک واقعاً مبتلا به ADHD باشد، معمولاً نیاز به مدیریت و مداخله مناسب دارد. هرچه زودتر مشکل درست شناسایی شود، می‌توان مهارت‌های توجه، کنترل تکانه، تنظیم هیجان و عملکرد تحصیلی و اجتماعی کودک را بهتر تقویت کرد

نه لزوماً. هر کندخوانی یا ضعف درسی به معنی اختلال یادگیری نیست. گاهی مشکلات آموزشی، کمبود تمرین، اضطراب، مشکلات توجه یا عوامل دیگری باعث افت عملکرد کودک می‌شوند. برای تشخیص اختلال یادگیری، باید عملکرد تحصیلی، توانایی‌های شناختی و شرایط آموزشی کودک به‌صورت دقیق بررسی شود.

نه. بازی زبان طبیعی کودک است و خیلی از احساسات و تجربه‌هایی که کودک نمی‌تواند با کلمات بیان کند، در بازی خودش را نشان می‌دهد. بازی‌درمانی می‌تواند برای مشکلاتی مثل اضطراب، ترس، پرخاشگری، مشکلات ارتباطی و بعضی مسائل رفتاری و هیجانی کمک‌کننده باشد. البته نوع و تعداد جلسات باید بر اساس مشکل و شرایط هر کودک تعیین شود.

برای پاسخ ین سوال لازمه اول بدونیم علاقمندی‌های کودکمون چی هست و بعد ابتدا از اون بازی‌های علاقه‌مندی‌ها شروع کنیم و بعد به تدریج بازی‌های دیگه‌ای که مهارت‌های مختلف رو درگیر می‌کنند انجام بدیم.