رکسانا بهرام نژاد

مامان خانم عزیز قبل از هرچیز یادت باشه شما دیگه مامان یه کودک نیستی ، پس تبدیل شو به مامان نوجوان ! برای ارتباط با نوجوان، بیشتر شنونده باش تا نصیحت‌کننده. قبل از قضاوت، احساساتش را درک کن، بپذیر بدون هیچ واکنش هیجانی در صورت و کلامت. به حریم شخصی و استقلالش احترام بگذار. زمان‌هایی رو برای گفت‌وگوی بدون سرزنش و بازجویی اختصاص بده و حتی هنگام اختلاف، رابطه را بر برنده شدن در بحث ترجیح بدید. گفت وگو ایجاد "رابطه سالم" هست نه میدان مبارزه؛ پس بجای ایجاد شرایط مبارزه و موقعیت بازنده_ برنده، روی گفتگوی برنده _ برنده متمرکز شو. نوجوانی که احساس امنیت و پذیرش می‌کنه ، بیشتر حرف دلش رو با والدینش در میون می‌گذاره.

مامان خانم جان کنترل فضای مجازی فقط با محدود کردن زمان استفاده اتفاق نمی‌افته . قوانین مشخص و ثابت برای استفاده از گوشی تعیین کن و روی حرفت قاطعانه بمون. حواست باشه قاطعیت با جبر و زور متفاوته. لطفا خود شما هم الگوی مناسبی باش. محتوای مناسب سن فرزندت رو انتخاب کن. و بخشی از زمان او را با بازی، ورزش و ارتباط با خانواده جایگزین کن. منظور پر کردن دست و وقت فرزندت نیست ، منظور مسیر دادن به ذهنه . گفت‌وگوی صمیمانه و اعتماد، از هر نرم‌افزار کنترلی مؤثرتره ! مطمئن باش که: کلام تو عصای معجزه گر توست‌.

مامان خانم عزیز بدرفتاری یا ناسازگاری فرزندت معمولاً از لجبازی ذاتی نیست؛ بلکه اغلب پیامی از یک نیاز برآورده‌نشده است. عواملی مثل خستگی، اضطراب، احساس نادیده گرفته شدن، تغییرات محیط، قوانین نامشخص، یا ناتوانی در بیان احساسات می‌تونن باعث این رفتارها بشن . توجه چشمی و عاطفی بهش بده کلامی و غیر کلامی نوازشش کن و بهش امنیت بده تا بتونه کم کم از رفتار تو ، آرامش دریافت کنه. قبل از تنبیه، داد و فریاد کردن ، وارد مبارزه و کشمکش شدن سعی کن علت رفتار رو پیدا کنی ، روی علت رفتار متمرکز شو ! وقتی ریشه مشکل شناسایی بشه ، حل اون هم بسیار آسونتر خواهد بود.

مامان خانم جان اعتماد به‌ نفس با تعریف و نصیحت و گفتن زیاد ساخته نمیشه ؛ بلکه از تجربه‌ی «من می‌توانم» شکل می‌گیره. برای شروع: به فرزندت مسئولیت‌های کوچک و متناسب با سنش بده تا با نتیجه موفقیت آمیز احساس توانمندیش بیشتر بشه. تلاش و پشتکارش را بیشتر از نتیجه تشویق کن ، نوازش کلامی و غیر کلامی داشته باش. از مقایسه کردن با خواهر، برادر یا همسالانش خود داری کن. اگر احساس می‌کنی اعتمادبه‌نفس پایین او در روابط، درس یا فعالیت‌های روزانه‌اش اثر گذاشته، بهتر است علت‌های زمینه‌ای توسط روانشناس کودک بررسی بشه و از مشاور کمک بگیر.

مامان خانم عزیز قبل از هر چیز یادتون باشه اضطراب یک «لجبازی» یا «ضعف» نیست؛ بلکه نشونه اینه که فرزندتون در حال تجربه‌ی فشار و نگرانیه. در قدم اول: به جای گفتن «نترس» یا «چیزی نیست»، احساسش رو بپذیر: «می‌بینم که نگرانی.» با آرامش کنارش باش و اجازه بده درباره نگرانی‌هاش حرف بزنه، بدون قضاوت یا نصیحت عجولانه از طرف شما. اگر اضطرابش باعث اختلال در خواب، درس، بازی یا روابطش شده یا مدت طولانی ادامه داره، بهتره توسط روانشناس کودک ارزیابی بشه تا علت اصلی مشخص و درمان مناسب شروع بشه.